به گزارش فردا، تا پیش از این گیاه تاسمانیایی مسن‌ترین موجود روی کره زمین به شمار می‌رفت اما سن این گیاه غول‌پیکر که در دریای مدیترانه قرار دارد، خیلی بیش‌تر از سن گیاه تاسمانیایی است که گفته می‌شود عمر آن 43000 سال است.

پرفسور کارلوس دوآرته، از دانشگاه وسترن استرالیا، گفته است که دلیل اینکه این گیاه دریایی توانسته چنین عمر درازی داشته باشد این است که این گیاه می‌تواند بدون جفت‌گیری تکثیر شود و نمونه‌های کوچکی از خودش بسازد.

گونه‌هایی که روش تکثیر شدن‌شان از طریق جفت‌گیری است، هر کدام از نسل‌هاشان به ناچار از بین می‌روند. این محقق چنین ادامه می‌دهد: «چنین گیاهانی دائماً در حال تولید شاخه‌های جدید هستند. آن‌ها به آهستگی پخش می‌شوند و منطقه وسیعی را می‌پوشانند و از این طریق می‌توانند به مقدار فراوانی از مواد غذایی و معدنی دسترسی داشته باشند.

 سپس آن‌ها می‌توانند در ساقه‌های بزرگ‌شان مواد غذایی را برای شرایط سخت زیستی ذخیره کنند و از شرایط بد، جان سالم به در ببرند.»

قطعه‌های این گیاه دریایی تقریباً ده مایل از کف دریای مدیترانه را پوشانده‌اند و 6000 تن وزن دارند.
اما پرفسور دوآرته اظهار می‌کند با وجود آن‌که این گیاه یکی از مقاوم‌ترین گونه‌های جهان است، اندازه‌اش در حال کوچک شدن است و دلیل آن را ساخت و سازهای ساحلی و گرم شدن جهانی می‌داند.

او این چنین ادامه می‌دهد: «اگر تغییرات آب و هوایی ادامه پیداکند، آینده این گونه بسیار بد خواهد بود. اندازه این گیاه دریایی به خاطر ساخت و سازهای ساحلی و پایین آمدن کیفیت آب، در حال کوچک شدن است. ب

ه طور طبیعی با گرم شدن آب دریا، ارگانیسم‌های زنده به سمت مدارهای بالاتر حرکت می‌کنند، اما دریای مدیترانه از سمت شمال به قاره اروپا محدود است. این گیاه نمی‌تواند حرکت کند و آینده آن بسیار بد به نظر می‌رسد.»